سالها قبل ، زمانی که مدرسه میرفتم ، صطلاحی بین معلمان رایج بود با این مضمون که مشقت را یا پاسخ های امتحانی بچه ها از رو دست هم بوده....یعنی مثلا یکی مساله ای را حل کرده و دیگران از روی آن به شیوه ای یکسان کپی کرده اند...امر جالب در این روش این است که حتی اشتباه ها هم کپی شده و عین هم میشوند....امروزه اصطلاح از روی دست هم کمتر استفاده میشود و به جای آن از واژه ی کپی ،پیست استفاده میشود....اما  همان مفهوم و همان کارکرد مد نظر قرار دارد.

حالا چی شد یاد این واژه ها افتادم و نوشتمشون....

بارها شده توی اینترنتی برای مشخصات یک محل طبیعی یا هر موضوع دیگری از طریق وبسایت های مختلف جستجو کنم. اگر موضوع داخل ایران باشد طبیعی است که به فارسی این کار را انجام دهم....و قضیه ی از روی دست هم نویسی از همینجا شروع میشود : به این آمار توجه کنید(آخرین نمونه ای که انجام داده ام)

عنوان جستجو: آبشار تیزاب

تعداد صفحات جستجو شده: ۴۹ صفحه ی اول(۵ صفحه ی گوگل)

نتیجه: ۴۰ صفحه کپی از همدیگر ،۵ صفحه نامرتبط،۳ صفحه لینک شکسته(باز نشدند)

به عبارت درست تر ما در ایران تولید محتوای اینترنتی مان(تقریبا در همه ی موارد غیر اینترنتی هم همینگونه است) چیزی در حد صفر است....این سالها تلاش کرده ام در حد و اندازه های خودم تولید محتوا داشته باشم.مثلا اگر سفری میروم ، حتما سفرنامه ام را مینویسم، اگر کار تازه ای میکنم ، تلاش میکنم آن را ثبت کنم و ....البته برای انتشار آنها راه های گوناگونی را جسته ام و همچنان در پی اش هستم. اما به هر روی ساده ترین کار این است که دو خط نوشته ی تازه بیاوریم ،،،،یا اگر  نمیتوانیم از کپی کردن نوشته ها و تصاویر دیگران خودداری کنیم که هیچ ارزشی برای مان تولید نمیکند. البته  متاسفانه این مورد را در کتاب سازی و صنعت نشر هم میبینیم....کتاب سازی به گردآوری نوشته های این و آن از جاها ی مختلف گفته میشود که در نهایت تبدیل به کتاب میشود. ...این نمونه را هم در بسیاری از نوشته ها میتوان دید....روزگار غریب و نا به هنجاری است در تولید محتوا.