زمین که میلرزد...
به همین سادگی و همچنان هم این زلزله ها جان میگیرند....از مردم ما....و ما را چه میشود؟ !!!هیچ....داستان همان است که بود.همان.
یک دو هفته وا اسفا و ناراحتی و نگرانی و آع و واخ و این مقصر بوده و آن بوده. دولت و ملت پش هم به گردن هم تقصیر میاندازند و بعد وعده و وعید که این کار را میکنیم و آن را انجام میدهیم و این پروسه تا یکی دو ماه و بعد به فاز گزارش دهی و برآورد دادن و ...تا چند ماه پس از آن و در نهایت....فراموشی. و دوباره و دوباره و دوباره....(مرور کنید در حافظه و در آرشیو های خبری...ببینید چیزی غیر از این میابید؟ ) و این البته که مختص ایران نیست....در بسیاری از کشورهای دنیا(جهان اول و سوم هم ندارد) همین است....(و حتی در رویدادهای شخصی تر هم...)
و اینبارهم. آیا بازی همان است که بود...؟! من میگویم همین هست و خواهد بود....هر چند کاش نبود. همه ی ما حسارت دیده ایم. همه ی ما غم داریم و همه ی ما درگیریم...همه ی ما هفتاد و چند میلیون نفر ایرانی در گیریم...و مقصریم و نادانیم و کاش نادم.....
باغ به باغ