براي معلمانم
مصطفي قديمي ، با آن قلم و نقش هاي سحر آميزش و آن امضاي هنرمندانه اش ، با آن كت اسپرت قهوه اي و كرم رنگش با آن مقايسه هاي هوشمندانه اش بين اوضاع جامعه ي ايران و انيران...او همه ي دانايي اجتماعي ام را سمت و سو داد...
هوشنگ كريمي بزرگوار...دانايي بي مثالش ،حكمت و زيركي و ادبش و بزرگمنشي اش و عادت به مطالعه اش را هميشه در خاطر دارم...هميشه....او مرا به كتاب خواندن عادت داد و دريچه ي هستي ام را با كتاب پيوندي ابدي داد...
حسين رضايي...سادگي اش...رابطه ي بي بديلش با شاگردانش ،ايستادن بر سر اصولش ، روح سركش و جستوگرش....او همه ي هنر معلمي ام را پرورش داد و شكوفا كرد....
اينها بزرگ مردان و زنان زندگي ام هستند....اما من بي انصافم....به شدت بي انصافم...كي ميدونه كه خانم بهرامي ،خانم شيخ سفلي محترم ، آقاي حسيني ،آقاي موحد نژاد ،آقاي ملك عباسي ، خانم عباسي ،خانم نوري و ..... چه ميزان بر زندگي ام تاثير گذاشته اند....بي انصافم و فراموشكار....
روز معلم مبارك...به همه يشماها كه معلميد...به همه ي شماها كه شاگرديد...بدون شما ها معلم ها نيستند....
باغ به باغ