امروز از صبح  علي الطلوع حس تنهايي ما را در برگرفته بود. ديديم ما كه بي حس و حال مي شويم  همه ي نفوس اينگونه هستند. پس بساط گشت و گذار راه انداختيم و همه را امر كرديم كه به شادي و خريد مايحتاج خود مشغول شوند. بازار را انباشتيم از  جمله ي نياز هاي خلايق  تا به آسودگي به رتق و فتق امور خود مشغول شوند....اما به ظن ما اين هم حس تنهايي ما را تخفيف نداد.

امر خواهيم كرد تا چاره اي انديشه شود و تنهايي ما را بزدايند. اين تنهايي از ان ما به تنهايي نيست. همه ي نفوسف از پرندگان و چرندگان تا آدميان نيز تنهايند. بايد فكري شود...