جديدا هيولاي خفته اي كه مدتي قريب به 4 سال درون من خوابيده بود بيدار شده و نتيجه اش شده اين نوشتنهاي رسمي اي كه آغاز كرده ام. مثلا يكي از جديدترين فعاليت هاي اين هيولاي بيدار شده ،نوشتن از محيط زيست و جنبه هاي زيستشناختي ما آدمها در زندگي روزمره امان است كه از اين پس هر دوشنبه در روزنامه ي جام جم خواهيد خواند.

اين دوشنبه در باره ي يكي از طبيعي ترين و ساده ترين رفتارهاي زندگي مدرن شده ي آدمها و تاثيرش بر زندگي روزمره مان ميپردازم. اين رفتار بي ارزش رفتن به سراغ يخچال ،باز كردن در آن و خوردن يا آشاميدن چيزي از درون آن است در حالي كه در يخچال را باز نگه داشته ايم. با انجام همين رفتار ساده ،مقدار نسبتا زيادي دي اكسيد كربن را به جو زمين وارد مي كنيم كه در نهايت مي تواند به جهانگرمايي منجر گردد.فردا در جام جم تلاش كرده ام كه ميزان اين دي اكسيد كربن را محاسبه كنم

در بخش ديگري از صفحه ي دوشنبه هاي جام جم كه در اختيار هيولاي بيدار شده ي نوشتن درون قرار گرفته است ،  هر هفته يكي از  جانوران در معرض تهديد انقراض را معرفي ميكنم.اين بار به سراغ گور آسيايي ايراني رفته ام.

جديد نوشت:

توي آرشيو جام جم اين مطالب قابل دسترسي هستند:

همه ي ما مسئول زمين تب دار هستيم


گور خر ايراني